ای عشق - انجمن: نسل سوخته
فهرست
کاربران آنلاین
» مهمانان آنلاین: 1

» اعضای آنلاین: 0

» کل اعضا: 41
» جدیدترین عضو: شاهرخ جوکار
ورود
نام کاربری

گذرواژه



آیا هنوز عضو نشده اید؟
برای ثبت نام اینجا را کلیک کنید.

آیا گذرواژه خود را فراموش کرده اید؟
برای درخواست یک گذرواژه جدید اینجا را کلیک کنید.

 

 

تصاویر سایت: 2.jpg

 

تصاویر سایت: 3.jpg

 

تصاویر سایت: 5.jpg

 

تصاویر سایت: 6.jpg

 

تصاویر سایت: 7.jpg


دیدن موضوع
 چاپ موضوع
نسل سوخته
jokar


نسل سوخته به چه معنی ست ؟!


امروز باید بسی گستاخی ، جسارت و بی پروایی در کار کرد تا توانست ، این مفهوم تراژیک را در متن ریخت . باید توانست بسی دندان بر جگر نهاد ، تا بتوانی این مفهوم را از ذهنیت به عینیت در متن در آورد . زیرا کلمه و متن یارای آن نیست که این سختی و صعبی را در خود جای دهد . باید به دنبال قالبی دیگر بود . قالبی همچون فریاد . قالبی همچون طوفان . همچون صاعقه . همچون تنور داغ .

و کمتر کسی ست که یارای آن باشد که به وضوح بنویسد ؛ نسل سوخته چگونه سوخت و سر بر نیاورد . چگونه سوخت و دم نزد . کمتر کسی ست که بتواند با روی باز ، به استقبال نوشتن درباره ی این موضوع برود . چون علاوه بر دست ، قلم هم به خود میلرزد . کاغذ هم به خود اخم میکند و ترشرویی می آورد .

نسل سوخته نسلی بود که حتی گلوله نخورد ، که کاش خورده بود . مجروح شیمیایی نشد ، که کاش شده بود . نسل سوخته نسلی بود که هراسناک ، مشق شب را با آژیر حمله ی هوایی درهم آمیخت . حتی در بازی های کودکانه اش ، انگشتان دست خود را تفنگ میکرد و روبروی هم سن و سالانش ، کیو کیو شلیک میکرد و آنگاه در عالم بازی یا خود و یا هم کلاسی اش به خاک می غلتید اما اثرش ، از گلوله های واقعی و در خاک و خون غلتیدن های واقعی ، ماندگارتر و کاری تر شد ‌.

آری نسل سوخته نسلی بود که در ذهن و دل شان جنگ تحمیلی راه انداختند و هر روز به دنبال پسماندهای عشق ، در زباله های نسل های گذشته تر از خود بودند . دلخوش به اجاقی آکنده از ، کنده های نیم سوخته ی تاک بودند .

نسل سوخته ، آنچه از رسانه ها می دید ، نخل های بی سر ، و آنچه می شنید آمار کشته ها و اسیرشدگان ، و آنچه می خواند ، تراژدی سه شهید از یک خانواده بود .

خاطرات برجسته شان آمدن از کلاس درس ، به تشییع جنازه بود . حسرت شان این بود که چرا ، کوچک تراز آنند که بتوانند به جنگ بروند . هر هفته یا ماه چند بار ، با شنیدن مارش حمله ، رگ غیرت شان بیرون می زد و یا با آن سن کم ، فشارشان بالا می آمد .

آری ؛ نسل سوخته نسلی بود ، که سوختن را از کشته شدن دردناک تر و جانگزاتر دریافت و دردناک تر و جانگزاتر اینکه ، حالا در میانسالی باید ، نوستالژی آن روزها و سالهای تلخ را ، در تنهایی تحمّل کند و تا آخر عمر به دوش بکشد !


شاهرخ جوکار

 
پرش به تالار:

اعضای انجمن